Aktivizmi s margina, procjena kapaciteta deset odabranih ženskih organizacija (Fondacija CURE, 2019)
Kao što različita istraživanja ukazuju, žene su svoj angažman u javnoj sferi Bosne i Hercegovine velikim dijelom ostvarile upravo kroz civilno društvo i prozaični termin treći sektor. Prema nekim podacima, zastupljenost žena u civilnom društvu je obrnuto proporcionalna njihovoj zastupljenosti u sferi formalne politike. To se nekad tumači u kontekstu tzv. etike brige na osnovu koje se angažman u javnoj sferi tumači kao produženi rad u kući, ali i činjenice da u civilnom društvu ima više slobode i autonomije u odnosu na formalnu politiku. U kontekstu feminizma kao teorije i prakse, ovaj drugi segment se često naglašava i podstiče. Uprkos tome, ovaj aspekt ne treba idealizovati, posebno ako imamo u vidu da civilno društvo služi kao servis za pružanje usluga koje neispunjava disfunkcionalna država. To je posebno simptomatično kada je riječ o određenim kategorijama žena koje se često imenuju kao dvostruko marginalizovane i u koju spadaju žene sa sela tj. iz ruralnih zajednica, potom žene koje su preživjele nasilje, Romkinje, žene s invaliditetom odnosno majke djece s poteškoćama u razvoju i povratnice